Fifi la plume

Circus Angel (1965): Melankolik Bir Gösterinin Ardındaki Yalnızlık Albert Lamorisse’in Circus Angel (L'ange du cirque), sirkin büyüleyici dünyasını masalsı bir melankoliyle ele alan, görsel şiirselliği yüksek bir yapımdır. Yönetmenin Le Ballon Rouge’daki (1956) duyarlılığı burada da hissedilir; ancak bu kez renklerin oyunbazlığı yerini, sirk perdesinin ardındaki hüzne bırakır. Filmin ana karakteri, sirk dünyasında bir melek gibi görünen ancak içsel olarak yalnızlıkla boğuşan bir sanatçıdır. Lamorisse’in ustalıklı sinematografisi, sahne ışıklarının gösterişli parıltısını ve kulislerdeki gölgeleri ustalıkla dengeler. Sessiz anların ağır basması, karakterin iç dünyasını seyirciye derinlemesine hissettirir. Circus Angel, sirkin sadece bir eğlence aracı olmadığını, içinde barındırdığı kayıp ruhların, kısa süreliğine bile olsa gökyüzüne yükselmek için verdiği mücadelenin sahnesi olduğunu hatırlatan dokunaklı bir sinema şiiridir.